س 969 - هر گاه حيوان را ذبح كنند ودر آن حال بچه در شكمش زنده باشد وبعد از ذبح مادر ، پيش از اين كه شكم مادر را پاره كنند بميرد لكن در پاره كردن شكم مادر بيشتر از مقدار متعارف تأخير شده آيا بچه حلال است يا حرام . ج - در فرض سؤال بچه حرام است . س 970 - هر گاه از شكم حيوان تذكيه شده بچه مرده بيرون آيد در حالي كه خلقتش هم تمام شده وپشم بيرون آورده آيا در حليت آن فرقى است بين اينكه هنوز به آن روح دميده نشده باشد يا اين كه روح دميده شده ودر شكم مادر مرده باشد ج - در فرض سؤال چنانچه روح دميده نشده ويا دميده شده لكن بعد از تذكيه مادر در شكم أو مرده حلال است ولى اگر روح دميده شده وقبل از تزكيه مادر در شكم أو به سبب ضربتي كه بر مادر وارد شده ويا به سبب مرض مرده باشد حرام است . س 971 - بعض فقهاء فرموده‌اند كه شرط است در حليت ذبيحه اين كه قبل از ذبح حيات مستقره داشته باشد أو لا بفرمائيد معنى حيات مستقره چيست وثانيا آن را معتبر مىدانيد يا خير . ج - فقهاء تفسير فرموده‌اند استقرار مزبور را به اينكه حيوان مشرف بر موت نباشد بطورى كه أمثال آن حيوان ممكن نباشد يك روز يا نصف روز زنده بمانند مانند حيواني كه شكمش پاره شده ويا از بلندى افتاده واستخوانهايش شكسته يا درنده بعض أعضاء آن را كه حياتش بستگى به آن دارد خورده ونظير اينها لكن أقوى به نظر حقير معتبر نبودن استقرار حيات به اين معنى است بلكه معتبر أصل حيات است اگر چه خروج روحش نزديك باشد پس اگر حيوان همين مقدار حيات داشته باشد وذبح بر آن واقع شود حلال است وكشف مىشود : به اينكه حيوان پس از تمام شدن ذبح حركتي اگر چه مختصر باشد بكند ويا به اندازه متعارف خون بيرون بيايد .